Newsletter

 
     
     
 
     
   
   
   
   
   
   
   
 
   
   
   
   
   
   
   
   
   

ΠΟΙΗΣΗ ΑΓΓΕΛΑΚΟΥ

 

3).Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Φόρεσα στο χρόνο χαλινάρι
για να καλπάσω στη χώρα της οργής.
Σε οβάλ καθρέφτη έγραψα τις λέξεις
απουσιάζω
απ' τα συσσίτια ελπίδας
που δίνουν της ντροπής.
Μίλησα με τους δήθεν για τα δήθεν
και έδωσα παράσταση φυγής.
Γέμισα την φαρέτρα μου με αλήθειες
για τους κουφούς, για τους τυφλούς
και για τους δε βαριέσαι.
Τις συμπληγάδες πέρασα πετώντας
ενώ κρατούσα δυο μαχαίρια για φτερά.
Ταξίδεψα σε δρόμους με ασπαλάθους
και γέμισα πληγές απελπισιάς.
Έσκαψα με τα νύχια μου το χώμα
να βρώ τη ρίζα του κακού.
Βρήκα μονάχα δόλο, προδοσία ,
ριψάσπιδες, πόρνους και δειλούς.
Χωρίς αιδώ, μνηστήρες γίνανε της χώρας
και της φορέσανε φουστάνι υποταγής.
Με πύρινες λέξεις θα γραφτεί της εποχής η ιστορία
και θα ουρλιάζει σαν σκυλί ο ποιητής.